අධ්‍යා­ප­නයේ ශේෂ පත්‍රය! | දිනමිණ


 

අධ්‍යා­ප­නයේ ශේෂ පත්‍රය!

ශ්‍රී ලංකාව ජාතික අධ්‍යා­ප­නය වෙනු­වෙන් ගෙන යන ප්‍රති­පත්ති හා නව වැඩ­ස­ට­හන් යුනෙස්කෝ සංවි­ධා­නයේ පැස­සු­මට ලක් වී ඇත. මේ බව හෙළි­ද­රව් වන්නේ යුනෙ­ස්කෝවේ දෙසිය හය­වන විධා­යක මණ්ඩල රැස්වීමේ දී ය. මේ සභාව සඳහා අධ්‍යා­පන අමාත්‍ය අකිල විරාජ් කාරි­ය­ව­සම් මහතා සහ­භාගි විය. ශ්‍රී ලංකා රජය ස්වකීය දරු­වන්ගේ සුර­ක්ෂි­ත­භා­වය උදෙසා ගෙන යන වැඩ­ස­ට­හන් ද යුනෙ­ස්කෝවේ ඇග­යු­මට ලක් වී තිබේ. මෙයින් පෙනී යන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ රජය රටේ අනා­ග­තය වෙනු­වෙන් සාධ­නීය සැලැ­සුම් ක්‍රියා­ත්මක කරන බව ය. අධ්‍යා­ප­නය ඒ අතින් ප්‍රමුඛ වෙයි. අනා­ග­තයේ දින­යක අපේ අධ්‍යා­ප­න­යෙන් ආදර්ශ ලබා­ග­න්නට ලෝකයේ සෙසු රට­වල් පෙල­ඹෙනු ඇතැ’යි සිත­න්නට පුළු­වන.

රටක අනා­ග­තය සම්බ­න්ධ­යෙන් සැල­සුම් නිර්මා­ණය කරන ඕනෑම රාජ්‍ය­යක් පළ­මුව සිය අව­ධා­නය යොමු­කළ යුත්තේ අධ්‍යා­ප­නය කෙරෙහි ය. අධ්‍යා­ප­නය රටක සංව­ර්ධ­න­යට අත්‍ය­වශ්‍ය සාධ­ක­යක් හැටි­යට සල­කනු ලැබේ. රට­කට අවශ්‍ය වෘත්ති­ක­යන්, ශාස්ත්‍ර­ඥ­යන් හා දාර්ශ­නි­ක­යන් බිහි කරන්නේ අධ්‍යා­ප­නය ඔස්සේ ය. ලෝකයේ දියුණු රට­වල් මීට බොහෝ කල­කට පෙර ඒ බව වට­හා­ගෙන ක්‍රියා­ත්මක වී තිබේ. අමෙ­රි­කාව, චීනය, ජපා­නය පම­ණක් නොව; දකුණු කොරි­යාව හා මැලේ­සි­යාව වැනි රට­වල් වුව ඒ සඳහා නිද­සුන් ලෙස දැක්විය හැකි ය. 16 වන සිය­වසේ සිට ම අපේ අධ්‍යා­ප­නය සීමා වූයේ ශාස්ත්‍ර­ඥ­යන් බිහි­කි­රී­මට පමණි. වත්මන් ආණ්ඩුව එය වෙනස් කර තිබේ.

අපේ සාම්ප්‍ර­දා­යික අධ්‍යා­ප­නය තුළ ප්‍රධාන ගැටලු දෙකක් පැවැ­තිණි. පළ­මු­වන්න අධ්‍යා­ප­නය හා රැකියා වෙළෙඳ පොළ අතර ඍජු සම්බ­න්ධ­යක් නොපැ­ව­තීම ය. දෙවන්න ලෝක ආර්ථි­කය සමඟ ගනු­දෙනු කළ හැකි වෘත්ති­ක­යන් අධ්‍යා­ප­නය ඔස්සේ බිහි නොවීම ය. මේ පසු­බිම තුළ උපා­ධි­ධා­රීන්ට පවා රැකියා අහිමි විය. අනෙක් පැත්තෙන් විදේ­ශීය ආයෝ­ජ­ක­යන් ශ්‍රී ලංකාවේ නව කර්මාන්ත ඇති කිරී­මට අකැ­මැති විය. වේග­වත් සංව­ර්ධ­න­යක් අපේක්ෂා කරන ශ්‍රී ලංකා­වට නව ආයෝ­ජන අවශ්‍ය වෙයි. එලෙස ම ලෝක ආර්ථික ක්‍රියා­ව­ලිය සමඟ ගනු­දෙනු කළ හැකි වෘත්ති­ක­යන් ද අවශ්‍ය වෙයි. ඉන්දි­යාව ස්වකීය ජාතික අධ්‍යා­ප­නය ඔස්සේ ඉහත ගැටලු දෙකට ම විසැ­ඳුම් සප­යා­ගෙන තිබේ.

නිද­හස් මත­ධා­රීන්ගේ අද­හ­සට අනුව ‍අපේ අධ්‍යා­ප­නය තුළ පැවැ­තියේ දරු­වන් විශාල ප්‍රමා­ණ­යක් අත­ර­මං­කොට සුළු පිරි­ස­කට විශ්ව­වි­ද්‍යාල අධ්‍යා­ප­නය ලබා­දෙන රටා­වකි. උපා­ධිය ලබා­ගන්නා අය පවා රැකියා වෙළෙඳ පොළ ජය­ගන්නා පිරි­සක් නොවූ හ. අ.පො.ස. සා/පෙ විභා­ග­යෙන් හා අ.පො.ස. උ/පෙ. විභා­ග­යෙන් අස­මත් වන දරු­වන් ගැන කිසිදු වග-විභා­ග­යක් නොති­බිණි. ඔව්හු අත­හැර දැමූ පිරි­සක ලෙස කල් යැවූහ. වෘත්තීය අධ්‍යා­ප­නය ගැන ප්‍රමා­ණ­වත් සැලැ­කි­ල්ලක් අපට තිබුණේ නැත. එහෙත් ජර්ම­නිය වැනි රට­වල අධ්‍යා­පන ප්‍රති­පත්ති සකස් වී ඇත්තේ වෘත්තීය අධ්‍යා­ප­න­යට ප්‍රමු­ඛ­තාව ලැබෙන අයු­රින් ය.

එකි­නෙක දරු­වන්ගේ සහජ කුස­ලතා විවිධ ක්ෂේත්‍ර ඔස්සේ දියුණු කර ගත යුතුය යන්න පිළි­ගත් මත­යකි. ඒ අනුව සියලු දෙනා වෛද්‍ය­ව­රුන් විය යුතු නැත. සියලු දෙනා ඉංජි­නේ­රු­වන් විය යුතු ද නැත. කාර්මික ශිල්පීන්, සැල­සුම් ශිල්පීන්, නාවි­ක­යන්, සංගී­ත­ඥ­යන්, සමාජ විශ්ලේ­ෂ­ක­යන් ආදී ලෙසින් විවිධ ක්ෂේත්‍ර නියෝ­ජ­නය කරන නිපු­ණ­යන් රට­කට අවශ්‍ය වේ. අලුත් අධ්‍යා­පන සැලැ­සු­මට අනුව කිසිදු විභා­ග­ය­කින් දරු­වන් අත­රමං වන්නේ නැත. ගණි­තය සමත් වුව; අස­මත් වුව උසස් අධ්‍යා­ප­නය සඳහා තෝරා­ගත හැකි විෂය මාලා දැන් පවතී. පාසල් අධ්‍යා­ප­නය සඳහා නව විෂ­ය­යන් විසි­හ­යක් හඳුන්වා දී ඇති අතර ඒවා ඉගැ­න්වීම සඳහා අලුත් ගුරු­ව­රුන් බඳ­වා­ගෙන තිබේ.

ශ්‍රී ලංකාව විදේශ විනි­මය උප­යන එක් ප්‍රධාන මාර්ග­යක් වන්නේ විදේශ රැකි­යා­වල නියුක්ත වීම ය. ශ්‍රී ලංකාවේ විශාල පිරි­සක් විවිධ රට­වල සේව­යෙහි නියුක්ත වෙති. මෙයින් වැඩි පිරිස නුපු­හුණු කම්ක­රු­වන් හා ගෘහ සේවි­කා­වන් බව හඳු­නා‍ගත හැකි ය. වෘත්ති­ක­යන් ලෙස සේව­යෙහි යෙදෙන්නෝ සුළු පිරි­සක් වෙති. විදේශ ගෘහ සේව­යෙහි පවත්නා ගැට­ලු­කාරී ස්වභා­වය දෙස බලන විට එය තෘප්ති­මත් ඉපැ­යී­මක් වන්නේ නැත. දක්ෂතා සහිත වෘත්ති­ක­යන් විදේශ සේවය සඳහා යොදා­ගත හැකි නම්; එය සෑම අත­කින් ම සහ­න­යක් වනු ඇත. නව අධ්‍යා­ප­නය ඔස්සේ එබඳු වෘත්ති­ක­යන් බිහි­කර ගත හැකි ය.

ශ්‍රී ලංකාව නිද­හස් අධ්‍යා­ප­න­යක් පව­තින රාජ්‍ය­යෙකි. අපි ඒ ගැන මහත් උජා­රු­වෙන් කතා කර­න්නෙමු. හෝඩියේ සිට උපා­ධිය දක්වා නොමිලේ අධ්‍යා­ප­නය ලැබීමේ අව­ස්ථාව රට­වැ­සි­යාට ඇත. අතී­ත­යෙහි අධ්‍යා­ප­නය හිමි­වූයේ ප්‍රභූ පන්ති­යට පමණි. එය වෙන­ස්කොට සැමට අධ්‍යා­ප­නය යන සංක­ල්පය හඳුන්වා දීම සමා­ජ­යට යුක්තිය ඉටු කිරී­මක් ලෙස සැල­කිය හැකි ය. අපේ සමා­ජයේ ඇති - නැති පර­ත­රය ඉවත් කිරී­මට ද අධ්‍යා­ප­නය යම් ආකා­ර­ය­කින් දායක වී ඇත. රජය ගෙන ඇති අලුත් තීන්දු­ව­කට අනුව දරු­වන් වසර දහ­තු­නක් අධ්‍යා­ප­න­යෙහි නියුක්ත වීම අනි­වාර්ය වේ. මේ සියල්ල සාධ­නීය ලක්ෂණ සේ පෙන්වා දිය හැකි ය. එහෙත් අධ්‍යා­ප­නය පරි­පූර්ණ එකක් බවට පත්වී­මට නම්; එය රැකියා වෙළෙඳ පොළ හා ලෝක ආර්ථික ක්‍රියා­ව­ලිය සමඟ බද්ධ විය යුතුය. රජය පිය­ව­රෙන් - පිය­වර සමී­ප­වන්නේ ඒ තැනට ය.

විදේ­ශීය අධ්‍යා­ප­න­යට ද රජය අව­ස්ථා­වක් ලබා දී ඇත. ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ සිට විදේ­ශීය උපාධි ලබා­ගත හැකි ආය­තන ගණ­නා­වක් රටේ ස්ථාපිත වී ඇත. ඒවා නියා­ම­නය කිරීම සඳහා වැඩ­පි­ළි­වෙ­ළක් සකස් කිරී­මට ද රජය පිය­වර ගනි­මින් සිටී. මේ හැරෙ­න්නට විදේ­ශීය රට­ව­ලට ගොස් අධ්‍යා­ප­නය ලැබීම සඳහා ශිෂ්‍යත්ව ක්‍රම­යක් ද රජය ක්‍රියා­ත්මක කරයි. ඒ සඳහා සිසුන් තෝරා­ගනු ලබ­නුයේ සාධා­රණ විභාග ක්‍රම­යක් තුළ ය. අධ්‍යා­ප­නය සඳහා පොඩි මිනි­හාට අව­ස්ථා­වක් නැතැ’යි තර්ක­යක් වර්ත­මා­නයේ දී ඉදි­රි­පත් කළ නො හැකි ය.

අධ්‍යා­ප­නය, ශික්ෂ­ණය හා මිනි­සුන්ගේ සහජ හැකියා රටක සංව­ර්ධ­නය තීන්දු කරන ප්‍රධාන සාධක බව ආර්ථික විශේ­ෂ­ඥ­යන්ගේ පිළි­ගැ­නීම වී ඇත. අපේ පාල­ක­යන් ඒ බව වට­හා­ගෙන ඇති බවක් පෙනෙයි. ජනා­ධි­ප­ති­ව­රයා කියා ඇත්තේ අධ්‍යා­ප­නයේ ඇති උග්‍ර තර­ගය වළක්වා දරු­වන්ට නිද­හසේ සිය හැකියා වර්ධ­න­යට අව­ස්ථාව ලබා­දිය යුතු බව ය. අග­මැ­ති­ව­රයා කියා ඇත්තේ විසි­එ­ක්වන සිය­ව­සට ගැළ­පෙන අධ්‍යා­පන ක්‍රම­යක් ස්ථාපිත කළ යුතු බව ය. අධ්‍යා­පන අමා­ත්‍ය­ව­රයා කියා ඇත්තේ විභාග ඔස්සේ දරු­වන් අත­රමං වීමට ඉඩ නොදෙන බව ය. සම­ස්තය ගත්විට රටට හා ලෝක­යට ගැළ­පෙන අධ්‍යා­ප­න­යක් වෙත අප ගමන් කර­මින් සිටින බව පෙනෙයි. යුනෙ­ස්කෝව පවා එය අනු­මත කර තිබීම සුබ නිමි­ත්තකි.

අදහස් 1ක් ඇත

Appreciate and thanks.

නව අදහස දක්වන්න